Choroba własna lub bliskiej osoby

Diagnoza potrafi w jednej chwili podzielić życie na „przed” i „po”. Niezależnie od tego, czy choruje Twoje ciało, czy ktoś, kogo kochasz – pojawia się lęk, bezradność i mnóstwo spraw, na które nikt Cię nie przygotował.

Kiedy choroba zmienia codzienność

Przy chorobie bardzo dużo energii idzie na sprawy praktyczne: wizyty, badania, leki, dojazdy, papiery. Na emocje często brakuje miejsca – a one i tak są. Strach przed wynikami, złość na niesprawiedliwość, smutek po utraconych planach, czasem poczucie winy, że nie dajesz rady albo że myślisz o sobie. Osoby opiekujące się chorym bliskim często latami żyją w napięciu, o którym nikt nie wie.

• nowa, trudna diagnoza – Twoja albo bliskiej osoby
• długotrwała opieka nad chorym rodzicem, partnerem, dzieckiem
• lęk o przyszłość, finanse, pracę
• zmęczenie, rozdrażnienie i poczucie osamotnienia
• trudne rozmowy w rodzinie o leczeniu i o tym, co dalej

Jak wygląda spotkanie

Spotkanie to czas tylko dla Ciebie. Możesz opowiedzieć o tym, co najtrudniejsze, bez obawy, że kogoś obciążysz. Razem porządkujemy sytuację: co jest teraz najpilniejsze, z czym możesz poprosić o pomoc innych, jak rozmawiać z bliskimi i z dziećmi. Szukamy też małych sposobów na odpoczynek – takich, które da się zmieścić nawet w bardzo napiętym dniu.

Nie zastępuję leczenia ani porady lekarskiej. Jestem po to, żeby pomóc unieść emocjonalny ciężar choroby, a gdy trzeba – wskazać, gdzie szukać dalszego wsparcia.

Co możesz zyskać

• miejsce na lęk, złość i smutek, które na co dzień trzeba chować
• poczucie, że nie jesteś z tym zupełnie sama albo sam
• plan na najbliższe tygodnie i pomysł, kogo poprosić o pomoc
• więcej łagodności dla siebie w roli opiekuna